Huize Agnes biedt een tijdelijke opvang aan vrouwen en hun kinderen die zonder geldige verblijfspapieren in Nederland zijn.

Op dit moment zwerven deze vrouwen met hun kinderen nog te vaak over straat, omdat zij geen gebruik kunnen maken van Nederlandse voorzieningen. Deze groep vrouwen is te kwetsbaar om op straat of in de daklozenopvang te leven. De stichting Agnes van Leeuwenberch vindt dat deze groep een veilig onderkomen verdient en wil deze vrouwen, met of zonder hun kinderen, daarom de mogelijkheid bieden een half jaar in haar huis te wonen.

Veiligheid, rust en perspectief
Huize Agnes is een plek waar misbruik niet steeds op de loer ligt: een veilige plek waar vrouwen tot rust kunnen komen en zich geen zorgen hoeven maken over de volgende maaltijd of een slaapplaats voor de nacht, een plek waar ze kunnen nadenken over hun toekomst.
Om deze vrouwen nieuw perspectief te bieden, leggen we daarnaast contact met diverse instanties die hen kunnen helpen bij het verkrijgen van een verblijfsstatus, terugkeer naar hun land van herkomst of heremigratie naar een ander land.

Wie zijn zij?
De achtergronden van vrouwen die zonder geldige papieren in Nederland verblijven, zijn divers. Dat geldt dus ook voor de bewoonsters van huize Agnes.
Het zijn vrouwen die hun land ontvlucht zijn, bijvoorbeeld vanwege oorlog of omdat zij in aanraking kwamen met een onderdrukkend regime, maar ook zij, die hierheen kwamen omdat zij hoopten hier een beter bestaan op te kunnen bouwen, behoren tot de doelgroep van stichting Agnes van Leeuwenberch.
In principe komt iedere vrouw die zonder verblijfspapieren in Nederland is in aanmerking voor een plaats in huize Agnes. De stichting wil niet oordelen over de redenen van hun verblijf in Nederland.

En de gemeente?
Hoewel de Nederlandse regering hard inzet op het vertrek van mensen zonder verblijfspapieren, werken de meeste gemeenten niet mee aan dit beleid. Ook de gemeente waar huize Agnes staat niet. De bewoners van het huis hebben dus niets te vrezen.

Gewoon zelf koken
Omdat deze vrouwen geen inkomen hebben, voorziet de stichting in hun dagelijkse behoeften, maar er wordt niet over hen gemoederd. Dat wil zeggen dat de vrouwen zelf koken en zelf het huis schoonhouden. Wèl ziet de stichting erop toe dat rust en harmonie in en rond het huis bewaard blijven. Verder laat zij de vrouwen vrij.